Ա. Բադալյան
Մի հարուստ տնակում ապրում էր մարդ: Իր անունը Վիլյամ է: Նա շատ բարի է և խելացի: Նաև նա ունի շուն, որի անունը չարլի է: Նա էլ նույնպես շատ բարի է և խելացի: Երբ մի օր Վիլյամը գնաց իր շան հետ քայլելու նա տեսավ վայրի վագր և ասաց.
- Մի կեր վայրի վագր ես քեզ ցավ չեմ պատճառի:
- Ասում է վագրը.
- Լավ, բայց մի պայմանով:
- Ասա վայրի վագր ասաց Վիլյամը:
- Եթե դու ինձ կերակրես ես քեզ չեմ ուտի ասաց վագրը:
- Լավ կկերակրեմ քեզ ասաց Վիլյամը:
- Եվ Վիլյամը կերակրեց վագրին: Հաջորդ օրը նորից գնաց քայլելու, տեսավ ձիուն և ասաց:
- Ինչ է եղել սիրունիկ ձի:
- Ես վազել եմ իմ ընկերների հետ և ընկա: Հիմա իմ ոտքը ցավում է կօգնես ինձ խնդրեց ձին:
- Իհարկե կօգնեմ սիրունիկ ձի ես միշտ պատրաս եմ օգնել կենդանիներին:
- Վիլյամը օգնեց սիրունիկ ձիուն և հաջողություն մախթեց ձիուն: Երրորդ որը նա տեսավ փղին և ասաց:
- Ինչ է եղել հսկա փիղ: Օգնություն է պետք:
- Ոչ-ոչ-ոչ ինձ պետք չե օգնություն, ես եկա, որ շնորհակալություն հայտնեմ, որ օգնեցիր իմ ընկերներոին ասաց փիղ:
- Խնդրեմ իմ բարեկամ: Ես էլ եմ շատ շնորհակալ քո ընկերներին:
- Եվ այդպես շարունակ Վիլյամը օգնում էր կենդանիներին:
Արամ Բադալյանի ուսումնական բլոգ 