Վիեննայի վեհաժողով, համաեվրոպական վեհաժողով, որտեղ որոշվեցին Եվրոպայի պետությունների սահմանները։ Իր ընդգրկմամբ նախադեպը չունեցող Վիեննայի վեհաժողովին մասնակցում էին 2 կայսր, 4 թագավոր, 2 թագաժառանգ և 215 իշխանական տների ղեկավարներ։ Այստեղ հավաքվել էր 450 դիվանագետ։ Այն ավարտեց եվրոպական տերությունների կոալիցիաների պատերազմները (Դաշնախմբային պատերազմներ) նապոլեոնյան Ֆրանսիայի դեմ (Նապոլեոնյան պատերազմներ)։ Տեղի է ունեցել Վիեննայում 1814 թվականի սեպտեմբերից 1815 թվականի հունիսը։ Վիեննայի կոնգրեսին մասնակցել են եվրոպական բոլոր պետությունների (բացի Թուրքիայից) 216 ներկայացուցիչներ։ Կոնգրեսում առաջատար դեր էին խաղում Անգլիան, Ռուսաստանը և Ավստրիան։
Բանակցությունները հաճախ ընդհատվում էին պարահանդեսներով, ներկայացումներով, որսով։ «Պարող վեհաժողով»՝ այդպես է այն մնացել բոլորի հիշողության մեջ։ Պայմանագրերը մշակվում էին առանձին աշխատանքային խմբերում։
Վեհաժողովին մասնակցող յուրաքանչյուր երկիր հետամուտ էր իր շահերին։ Ռուսաստանը, Անգլիան, Ավստրիան և Պրուսիան վերաձևեցին Եվրոպայի պետական սահմանները՝ հաշվի չառնելով այլ ազգերի՝ սեփական պետություն ունենալու իրավունքը։ Այսպես, Նապոլեոնի ստեղծած Վարշավայի դքսությունը լուծարվեց։ Լեհական հողերի զգալի մասն անցավ Ռուսաստանին։ Պահպանվեց Իտալիայի և Գերմանիայի մասնատվածությունը։ Անգլիան ստացավ Մալթա կղզին և հոլանդական մի շարք գաղութներ։
Վեհաժողովի մասնակիցները գտնում էին, որ Ֆրանսիական հեղափոխությունը Եվրոպայում խախտել է օրինական կարգը։ Նրանք որոշեցին վերականգնել տապալված արքայատոհմերն ու իշխանական տները։ Դա վերաբերում էր առաջին հերթին Ֆրանսիային։ Վերականգնվեցին նաև նրա մինչհեղափոխական սահմանները։
Վիեննայի կոնգրեսի կարևորագույն խնդիրներն էին Ֆրանսիական հեղափոխությամբ և նապոլեոնյան պատերազմների ժամանակ վերացված ավատատիրական (ֆեոդալական), միապետական կարգերի վերականգնումը, մի շարք տապալված գահատոհմերի (դինաստիաների) վերահաստատումը, պայքարը ազգային-ազատագրական ու հեղափոխական շարժումների դեմ, դաշնակից տերությունների հաղթանակի ամրապնդումը, Ֆրանսիայում նապոլեոնյան վարչակարգի վերականգնումը կանխելու և Եվրոպան Ֆրանսիայի նոր զավթողական պատերազմներից ապահովագրելու ամուր երաշխիքների ստեղծումը, հաղթողների տարածքային հավակնությունների բավարարումը և Եվրոպայում նոր պետական սահմանների հաստատումը։
Կոնգրեսի նիստերի ժամանակ, Էլբա կղզի աքսորված Նապոլեոնը, 1815 թվականի մարտի 1-ին անսպասելիորեն ափ իջավ Ֆրանսիայում և հաղթարշավով սկսեց առաջանալ դեպի Փարիզ (Նապոլեոն Բոնապարտի 100 օրը)։ Կոնգրեսի մասնակիցները Նապոլեոնի դեմ անհապաղ ստեղծեցին նոր, յոթերորդ դաշնախումբը (կոալիցիան)։
Վաթեռլոոյի ճակատամարտից մի քանի օր առաջ, 1815 թվականի հունիսի 9-ին, Ռուսաստանը, Պրուսիան, Ավստրիան, Անգլիան, Ֆրանսիան, Իսպանիան, Շվեդիան և Պորտուգալիան ստորագրեցին 121 հոդվածներից և 17 առանձին հավելվածներից բաղկացած Վիեննայի կոնգրեսի գլխավոր եզրափակիչ պայմանագիրը։ Վիեննային կոնգրեսովով Ֆրանսիան զրկվեց բոլոր տերիտորիալ նվաճումներից։ Բելգիան և Հոլանդիան միավորվեցին Նիդերլանդական թագավորության մեջ, որը Պրուսիայի և Ավստրիայի հետ պետք է դառնար «պատնեշ» ընդդեմ Ֆրանսիայի։ Նապոլեոնի նախկին դաշնակից Դանիայից, անջատվեց Նորվեգիան և միացավ Շվեդիային։ Դանիան ստացավ Շլեզվիգը և գերմանական Հոլշթայնը։
Վիեննայի կոնգրեսը չեզոք պետություն հռչակեց 19 կանտոններից (շրջաններից) բաղկացած Շվեյցարիայի կոնֆեդերացիան։ Լեհաստանը կրկին ենթարկվեց քաղաքական մասնատման՝ բաժանվելով ցարական Ռուսաստանի, Ավստրիայի և Պրուսիայի միջև։ Կրակովը հռչակվեց «անկախ քաղաք»։
Գերմանիան մնաց 38 ինքնուրույն պետություններից բաղկացած երկիր։ Գերմանական պետություններից և Ավստրիական տիրույթների մի մասից ստեղծվեց Գերմանական միությունը՝ Ավստրիայի գերիշխանության ներքո։
Վիեննայի կոնգրեսը ամրապնդեց նաև Իտալիայի քաղաքական մասնատվածությունը։ Ապենինյան թերակղզում պահպանվեցին 8 իտալական պետություններ։ Իտալիայի հարավ-արևմուտքում վերականգնվեց Սարդինական թագավորությունը (Պիեմոնտը)․ նրան միացվեցին Սավոյան ու Նիցցան։ Նշանակալիորեն ընդլայնվեց Պրուսիայի տարածքը։ Լեհական հողերից նրան մնացին Պոզնանը, Գդանսկը (Դանցիգը) և Տորունը, Սաքսոնիայի տարածքի գրեթե կեսը, տնտեսապես զարգացած Հռենոսյան մարզը և Վեստֆալիան։ Ավստրիան, լեհական հողերից բացի, ստացավ Արևմտյան Ուկրաինան (Դալիցիան) և Տեռնոպոլի շրջանը, հաստատվեց նաև իտալական հողերում (նրան անցան Լոմբարդիան և նախկին Վենետիկի հանրապետության տարածքը, որով և իր գերիշխանությունը հաստատեց Ադրիատիկ ծովում)։
Իտալական Պարմա, Մոդենա, Տոսկանա դքսություններում գահ բարձրացան Հաբսբուրգների դրածոները, որոնք դաշնակցային պայմանագրերով կապվեցին Ավստրիայի հետ։ Հաբսբուրգների փաստական գերիշխանությունը տարածվեց Իտալիայի վրա, բացառությամբ՝ Աարդինական թագավորության։
Վիեննայի կոնգրեսում նշանակալի տերիտորիալ ձեռքբերումներ ունեցավ ցարական Ռուսաստանը։ Նախկին Վարշավայի դքսության մեծ մասը, որն անվանվեց «Լեհական թագավորություն», անցավ Ռուսաստանին։ Ռուսաստանը ստացավ նաև Ֆինլանդիան ու Բեսարաբիան։
Անգլիան ամրապնդեց իր առևտրական ու ծովային գերիշխանությունը և պահպանեց Հոլանդիայից ու Ֆրանսիայից զավթած գաղութների ու ծովային հենակետերի մի մասը (Մալթան՝ Միջերկրական ծովում, Հոնիական կղզիները, Կապի գաղութը Աֆրիկայի հարավում և Ցեյլոն կղզին)։
Վիեննայի կոնգրեսի եզրափակիչ պայմանագրի հատուկ հոդվածները վերաբերում էին միջազգային հարաբերությունների տարբեր հարցերի։ Պայմանագրին կցվեցին մի շարք հավելվածներ։ Վիեննայի կոնգրեսի որոշումների հետևանքով Լեհաստանը չորրորդ անգամ բաժանվեց։ Ամրապնդվեց Գերմանիայի և Իտալիայի քաղաքական մասնատվածությունը։ Այդ երկրներում իր փաստական գերիշխանությունը հաստատեց Ավստրիան։ Վիեննայի կոնգրեսի ամրապնդեց նապոլեոնյան պատերազմների վերջում ստեղծված ուժերի նոր հարաբերակցությունը, ինչպես նաև միջազգային հարաբերություններում ցարական Ռուսաստանի և Մեծ Բրիտանիայի առաջատար դերը, որը պահպանվեց մի քանի տասնամյակ։ Որպես Վիեննայի կոնգրեսի պայմանագրի լրացուցիչ ակտ 1815 թվականիի սեպտեմբերի 26-ին ստեղծվեց Սրբազան դաշինքը։
Վիեննայի վեհաժողովը (1814-1815թթ.) տեղի է ունեցել Նապոլեոնյան պատերազմներից հետո՝ Եվրոպայում նոր քաղաքական սահմանների ձևավորման համար։ Կոնգրեսին մասնակցել են գրեթե բոլոր եվրոպական պետությունները։ Գլխավոր դերակատարներն էին Ռուսաստանը, Ավստրիան, Անգլիան և Պրուսիան։ Վեհաժողովի նպատակները էին՝
վերականգնել արքայատոհմերի իշխանությունը,
կանխել հեղափոխական շարժումները,
սահմանել նոր քարտեզ՝ հաշվի առնելով հաղթողների շահերը։ Այն ամրապնդեց ավատատիրական կարգերը և միապետությունը՝ անտեսելով ժողովուրդների ինքնորոշման իրավունքը։
Հարցեր
Որտե՞ղ և ե՞րբ է տեղի ունեցել Վիեննայի վեհաժողովը։
Վիեննայի վեհաժողովը տեղի է ունեցել Ավստրիայի մայրաքաղաք Վիեննայում՝ 1814 թվականի սեպտեմբերից մինչև 1815 թվականի հունիսը։
Որքա՞ն պետությունների ներկայացուցիչներ են մասնակցել վեհաժողովին։
Վեհաժողովին մասնակցել են ավելի քան 200 պետությունների, իշխանությունների և կառավարությունների ներկայացուցիչներ, սակայն գլխավոր որոշումները կայացվել են Չորս գլխավոր տերությունների՝ Ավստրիայի, Ռուսաստանյան կայսրության, Մեծ Բրիտանիայի և Պրուսիայի կողմից (հետագայում Ֆրանսիան նույնպես միացավ հիմնական որոշում կայացնողներին)։
Ինչո՞ւ է Վիեննայի վեհաժողովը անվանվում «պարող վեհաժողով»։
Վեհաժողովը երբեմն անվանում են «պարող վեհաժողով», քանի որ պաշտոնական բանակցությունների կողքին Վիեննայում մշտապես կազմակերպվում էին հանդիսավոր երեկույթներ, պարը, հյուրասիրություններ։ Այս ամենը վեհաժողովի դիվանագիտական մթնոլորտը դարձրել էր արշավ ոչ միայն քաղաքական, այլև սոցիալական ու մշակութային իմաստով։
Ի՞նչ էր վեհաժողովի գլխավոր նպատակը Նապոլեոնի պարտությունից հետո։
Վեհաժողովի գլխավոր նպատակը Նապոլեոնի պատերազմներից հետո Եվրոպայում՝
Քաղաքական հավասարակշռության վերականգնումն էր,
Անարխիայի և հեղափոխությունների կանխումը, և ընթացիկ սահմանների վերադասավորումը, որպեսզի վերականգնվի «հին կարգը»՝ մոնարխիաների վերակենդանացմամբ։
Ինչպե՞ս վերաբերվեցին վեհաժողովում Լեհաստանի հարցին։ Ո՞ր պետություններն էին մասնակից։
Լեհաստանի հարցը շատ բարդ և հակասական էր։
Ռուսաստանը ուզում էր միացնել Լեհաստանի մեծ մասը (և ձևավորեց «Լեհական թագավորություն», որին ցար Ալեքսանդր I-ը դարձավ թագավոր)։
Պրուսիան և Ավստրիան նույնպես ստացան լեհական հողերի որոշ հատվածներ։
Անգլիան ու Ֆրանսիան որոշ չափով փորձեցին հավասարակշռել իրավիճակը, սակայն հիմնականում կոմպրոմիս եղավ հօգուտ Ռուսաստանի։
Ի՞նչ տարածքային ձեռքբերումներ ունեցավ Ռուսաստանը։
Ռուսաստանը՝
Ստացավ Լեհաստանի հիմնական մասը՝ ձևավորելով Լեհական թագավորություն,
Ֆինլանդիան՝ Շվեդիայից (դեռ 1809-ին),
Եվ նաև Բեսարաբիան՝ Օսմանյան կայսրությունից։
Այս ամենը զգալիորեն ընդլայնեց Ռուսաստանի ազդեցությունը Կենտրոնական և Արևելյան Եվրոպայում։
Ի՞նչ ազդեցություն ունեցավ Անգլիան Միջերկրական ծովում և գաղութային տարածքներում։
Մեծ Բրիտանիան կենտրոնացավ իր ծովային գերիշխանության պահպանման վրա և ստացավ մի շարք ռազմավարական տարածքներ, այդ թվում՝
Ջոնյան կղզիները,
Ցեյլոն (ներկայիս Շրի Լանկա)՝ Նիդերլանդներից,
Մալթա։
Այս տարածքները ամրապնդեցին Մեծ Բրիտանիայի դիրքերը Միջերկրականում և գաղութային կայսրությունում։
Ինչպե՞ս ձևավորվեց Գերմանական միությունը, և ո՞ր պետության ազդեցության տակ։
Գերմանական միությունը ստեղծվեց՝ ներառելով շուրջ 39 գերմանական պետություն։ Այն ձևավորվեց որպես ազատ կոնֆեդերացիա՝ Ավստրիայի գերիշխան ազդեցությամբ, որը գլխավորում էր միությունը և խոչընդոտում Պրուսիայի գերիշխանությանը։
Ի՞նչ էր Սրբազան դաշինքը, և ե՞րբ այն կազմվեց։
Սրբազան դաշինքը կազմվեց 1815 թ. սեպտեմբերի 26-ին՝ Ռուսաստանի, Ավստրիայի և Պրուսիայի միջև՝ ցար Ալեքսանդր I-ի նախաձեռնությամբ։ Դաշինքի նպատակն էր՝ պահպանել միապետական կարգը, ճնշել հեղափոխությունները, և ապահովել քրիստոնեական բարոյական արժեքների վրա հիմնված կարգ։
Ի՞նչ հետևանքներ ունեցավ վեհաժողովը Իտալիայի համար։
Վիեննայի վեհաժողովը Իտալիայի համար նշանակեց՝
Բազմաթիվ փոքր պետությունների բաժանում,
Ավստրիայի վերահսկողություն Հյուսիսային Իտալիայի վրա (Լոմբարդիա և Վենետիկ),
Տոսկանայի և Պարմայի իշխանությունները տրվեցին ավստրիական թագավորական ընտանիքի ներկայացուցիչներին։
Սա խոչընդոտեց Իտալիայի միավորմանը և խթանեց ազգային շարժումները հետագա տասնամյակներում։
Золотое руно — известный символ, взятый из древнегреческой мифологии. Ясон собирает команду аргонавтов и отправляется в Колхиду. Почему корабль назвали «Арго» и при чем здесь шкура золотого барана?
По мифологии Древней Греции, золотое руно было одним из самых ценных объектов, и его поиски стали основным сюжетом в легенде о Ясоне и Аргонавтах. Вот несколько причин, почему герои отправились за золотым руном:
1. Слава и богатство: Золотое руно символизировало богатство и могущество. Его получение могло принести Ясону славу и уважение.
2. Восстановление чести: Ясон, сын Эсона, был изгнан со своего родного города Иолкос (нынешний город Волос). Он отправился за золотым руном, чтобы вернуть себе законное место на троне и восстановить честь своей семьи.
3. Задание царя: Царь Иолкоса Эзон послал Ясона за золотым руном, чтобы проверить его храбрость и способности. Получение руна было условием для его возвращения на трон.
4. Сила руна: По легенде, золотое руно обладало магическими свойствами и могло даровать своему обладателю власть и защиту.
5. Приключение и исследование: Поиски золотого руна стали эпическим приключением, в которое Ясон собрал команду героев — аргонавтов, что само по себе сделало эту историю привлекательной для слушателей и читателей.
Таким образом, поход за золотым руном был не только поиском ценного артефакта, но и поиском личной славы, восстановления чести и приключением, полным испытаний и трудностей.
При
Царь Пелий и Ясон
Богат и славен был город Иолк. Правил в нем алчный царь Пелий, отнявший власть у своего брата Эсона. Никто не осмеливался выступить против тирана Пелия, но однажды было ему предсказано, что явится человек, обутый в одну сандалию и лишит его власти. У Эсона подрастал сын, которого назвали Ясоном. До 20 лет юношу растил кентавр Хирон, а когда юноша превратился в мужчину, отправился он в родной Иолк, чтобы вернуть себе власть. Царь Пелий пришел в ужас, увидев Ясона во дворце. Ясон захотел вернуть трон, принадлежавший ему и его отцу.
— Докажи, что ты достоин быть царским наследником! — предложил коварный царь. — Привези мне золотое руно, и я отдам власть твоему отцу!
Начало путешествия
Золотое руно — это шкура золотого барана, посланного богиней Нефелой для спасения ее детей Фрикса и Геллы. По легенде, Фрикс принес барана в жертву Зевсу, а снятое золотое руно подарил царю Колхиды. Золотое руно стало символом благоденствия жителей Колхиды, а охранял его дракон в роще Ареса.
Пришлось Ясону собирать команду и строить корабль.
«Построил этот корабль сын Арестора, Арг; сама богиня Афина помогала ему. Она вделала в корму кусок священного дуба из рощи оракула Зевса в Додоне. Прекрасен был этот десятивесельный корабль, названный «Арго».
По разным источникам, его построили всего за 3 месяца, а храбрых юношей, отправившихся в путешествие назвали в честь корабля — «аргонавтами». Всего в путь отправились около 50 аргонавтов. Среди них были близнецы Диоскуры — Кастор и Полидевк, а также Орфей, Геракл, Пелей, Гилас и другие.
Когда аргонавты во главе с Ясоном прибыли на остров Лемнос, управляемый женщинами, царица Гипсипила хотела напасть на них с оружием, но её убедили принять их с миром. Позже Гипсипила родила Ясону сыновей Евнея и Неброфона. Испытав множество приключений, аргонавты с помощью покровительствовавших им Геры и Афины достигли Колхиды, где правил царь Ээт. Царь согласился отдать золотое руно, если Ясон запряжет в плуг медноногих изрыгающих пламя огромных быков (дар Гефеста), вспашет поле и засеет его зубами дракона. Бог любви Эрот по просьбе Афины и Геры вселил в сердце дочери Ээта волшебницы Медеи любовь к герою. Медея дала ему мазь, спасавшую от огненного дыхания быков. Хотя Ясон сумел засеять поле зубами дракона и перебить выросших из них воинов, Ээт не отдал руна, а замыслил сжечь Арго и убить аргонавтов. Однако Медея усыпила охранявшего золотое руно дракона и помогла похитить руно. Медея со своим братом Апсиртом и аргонавтами бежала из Колхиды. Дорогой, чтобы задержать преследователей, Медея убила брата и разбросала куски его тела по морю. Сраженный горем Ээт прекратил погоню, чтобы собрать части тела сына и предать их погребению.
Сальватор Роза «Ясон убивает дракона» Середина 17 века
Вернувшись в Иолк, Ясон узнал, что за время его отсутствия Пелий убил его отца и всех его родственников. Благодаря хитрости Медеи, убедившей дочерей Пелия, что для возвращения отцу молодости его следует разрубить на части, Ясон жестоко отомстил обидчику. Когда Ясон решил вступить в новый брак с дочерью царя Креонта Главкой, Возмущённая изменой, Медея прислала в дар новобрачной отравленное одеяние, и та умерла в страшных мучениях. Своих малолетних сыновей от Ясона Мермера и Ферета Медея убила на его глазах, а сама унеслась на колеснице, запряжённой крылатыми конями. Безрадостной после этого стала жизнь Ясона и нигде не находил он себе места. Однажды, проходя мимо стоявшего на приколе «Арго» он почувствовал усталость и прилег отдохнуть в его тени. Но старое судно обрушилось и погребло под своими останками Ясона.
Какова легенда о Золотом Руно?
Золотое руно — это шкура золотого барана, посланного богиней Нефелой для спасения ее детей Фрикса и Геллы. По легенде, Фрикс принес барана в жертву Зевсу, а снятое золотое руно подарил царю Колхиды.Золотое руно стало символом благоденствия жителей Колхиды, а охранял его дракон в роще Ареса.
Какова легенда о золотом руне?
Легенда о Золотом Руне возникла потому, что овечье руно использовалось для вылова крупиц золота из горных ручьев. Крупицы золота, цепляясь за овечье руно, превращали его в золотое руно.
Почему золотое руно называют золотым?
Из-за способа добычи золота
Жители Кавказа погружали в золотоносные горные реки бараньи шкуры, на которых постепенно оседали крупицы золота, несомые потоком. Ранние греческие мореплаватели могли видеть на Кавказе такие «позолоченные» шкуры, и их рассказы в дальнейшем трансформировались в миф о золотом руне.
Что олицетворяет золотое руно?
Золотое руно — это шкура золотого барана, посланного богиней Нефелой для спасения ее детей Фрикса и Геллы. По легенде, Фрикс принес барана в жертву Зевсу, а снятое золотое руно подарил царю Колхиды. Золотое руно стало символом благоденствия жителей Колхиды, а охранял его дракон в роще Ареса.
Что значит фразеологизм «золотое руно»?
Богатство, к овладению которым прилагают немало усилий
Մասնական բացահայտիչը բացահայտում է բացահայտյալի միայն մի կողմը, մի հատկանիշը և ձևավորվում է որպես, իբրև կապերով։
Մասնական բացահայտիչը հոլովով և թվով համաձայնում է բացահայտյալին։
Մասնական բացահայտիչը որոշիչ հոդ չի ստանում։
Ունի ազատ շարադասություն և կարող է ընկնել բացահայտյալից առաջ և հետո։
1. Կետադրի՛ր նախադասությունները։
Որպես փորձառու որսորդ՝ միայն քեռի Համոն ճիշտ կողմնորոշվեց։
Միայն քեռի Համոն՝ որպես փորձառու որսորդ, ճիշտ կողմնորոշվեց։
Մարտինին՝ որպես օրինապահ զինվորի, հայտնեցին շնորհակալություն։
Մասնավորող-պարագայական բացահայտիչը հստակեցնում, որոշակիացնում է գործողության կատարման տեղը կամ ժամանակը։ Մասնավորող բացահայտիչը նույնպես տրոհվում է բութով ու ստորակետով։ Սովորաբար բացահայտյալի հետ համաձայնում է հոլովով ու դեմքով, սակայն կան բացառություններ։
Այսօր՝ 19:00-ին, սկսվում է մայրենիի ֆլեշմոբը:
Ժամանակի պարագայական բացահայտիչը կոնկրետացնում է գործողության կատարման ժամանակը:
Այստեղ՝ մեր կրթահամալիրում, նախագծային կրթություն է իրականացվում:
Տեղի պարագայական բացահայտիչը կոնկրետացնում է գործողության կատարման տեղը:
Արամ Բադալյանի ուսումնական բլոգ 