Рубрика: Պատմ

Մոնղոլական Կայսրություն

Չինգիզ խան-Չինգիզ խան հիմնեց Մոնղոլական կայսրությունը և կատարեց մեծ նվաճումներ Ասիայում և Եվրոպայում:

Տփղիս (Թբիլիսի)-Թբիլիսի, Վրաստանի մայրաքաղաքը, հայտնի է իր հարուստ պատմությամբ և մշակույթով:

Գեորգի Լաշա-Գեորգի Լաշան ուժեղացրել է Վրաստանի պետականությունը և մշակութային կյանքը 12-րդ դարում:

Իվանե Զաքարյան-Իվանե Զաքարյանը պայքարել է Վրաստանի անկախության համար մոնղոլների դեմ:

Իլխանություն-Իլխանությունը մոնղոլական կայսրության կարևոր մասն էր, որը կառավարում էր Պարսկաստանի տարածքը:

Իլխան-Իլխաններն էին մոնղոլական իշխաններ, որոնք ղեկավարում էին Իլխանության տարածքները:

Ջիզիա-Ջիզիան վճարում է ոչ-musulman ժողովրդի կողմից իսլամական պետությանը իրենց պաշտպանության համար:

Ղազան խան-Ղազան խանը իր իշխանության շրջանում ընդունեց իսլամ և զարգացրեց մշակույթը և տնտեսությունը:

ա) Չինգիզ խանը պայքարում էր հակառակորդների դեմ մի քանի մեթոդներով.

Հոգեբանական պատերազմ՝ մոնղոլները նաև օգտագործել են ահաբեկման մեթոդներ՝ վախի միջոցով խուճապ առաջացնելու համար: Ռազմական մարտավարություն՝ նա կիրառել է արագ, խուսափողական մարտեր և զորքերի խորացող հարձակման տեխնիկան, ինչը թույլ է տվել նրան հաղթել ավելի մեծ բանակներին: Տեխնոլոգիական գերազանցություն՝ օգտագործել է նորագույն ռազմական տեխնիկա, այդ թվում՝ թնդանոթներ և օղակաձև ձիավորներ: Տեղական դաշնակիցների ներգրավում՝ նա օգնել է կազմավորել դաշինքներ և շահել տեղական ազնվականներին, ինչի շնորհիվ հեշտացրել է նվաճումները:

բ) Մոնղոլական և թյուրքական բազմաթիվ ցեղերի բնակեցումը նվաճված տարածքներում ունեցել է մի քանի նշանակալի հետևանքներ:

Քաղաքական կայունություն՝ տեղական ղեկավարների ու մոնղոլների միջեւ դաշինքները օգնել են պահպանել որոշակի կարգ ու կայունություն: Հանդես եկող մշակույթ՝ նոր բնակիչները բերում էին իրենց մշակույթը, ավանդույթները և լեզուն, ինչը նպաստում էր մշակութային սինթեզի և բազմազանության առաջացմանը: Ակադեմիական ու տնտեսական զարգացման խթանում՝ մոնղոլների կողմից արհեստների, առևտրի և տնտեսության զարգացման խթանումը, ինչպես նաև ճանապարհների անվտանգությունը, նպաստել են տարածաշրջանի տնտեսական աճին:

գ) Հայ իշխանների և ազնվականների համար մոնղոլական տիրապետությանը ենթարկվելը կարող էր լինել մի քանի առումներով նպատակահարմար:

Տնտեսական հնարավորություն՝ մոնղոլների առևտրային քաղաքականությունը կարող էր նպաստել տնտեսական ակտիվությանը և զարգացնել առևտրային կապերը: Իրավունքների պահպանություն՝ ենթարկվելով մոնղոլներին, նրանք կարող էին պահպանել իրենց իշխանությունը և ժառանգական իրավունքները, քանի որ մոնղոլները հաճախ թույլ էին տալիս տեղական ղեկավարներին շարունակել կառավարել: Ապահովության ապահովում՝ մոնղոլական տիրապետությունը կարող էր ապահովել պաշտպանություն այլ պարտադիր ուժերի դեմ, ինչպիսիք էին եվրոպական կամ հարևան պետությունները: