1.Շարունակի՛ր և ավարտի՛ր տասը նախադասությամբ:
Ծովը խաղաղ էր քնած երեխայի նման: Արևը դեռ չէր ծագել, և վաղորդայնի լռության մեջ ինչ-որ խորհուրդ կար: Թվում էր, թե ամբողջ աշխարհն է քնած: Բայց մի մարդ ծովափի խոնավ ավազին նստած էր միայնակ: Ի՞նչն էր այդքան վաղ ծովափ բերել նրան: Նա կորցրել էր իր լավագույն ընկերոջը, ում հետ անց էր կացրել իր ողջ մանկությունը՝ ծովի ափին։ Այդ ընկերոջ հետ կիսել էր իր գաղտիքները, ուրախությունը, ցավը։ Եվ ցավից խելագարված նստել էր ծովի ափին ու խոսում էր ծովի ալիքների հետ։ Հիշում էր միասին անցկացրած յուրաքանչյուր օրը։ Ծովը միակ բանն էր, որի ալիքների ձայնը հանգստացնում էր նրան։
Արամ Բադալյանի ուսումնական բլոգ 