Հեքիաթ երեք շների մասին
Լինում են, չէն լինում մի երեք շներ, Ջեկո, Խածի և Բոնի: Ջեկոն, որոշեց պատրաստել տնակ փայտից, իսկ Խածին, որոշեց պատրաստել տնակ ստվերաթղտից, Բոնին էլ, որոշեց պատրաստել տնակ երկաթից: Մի օր գայլը եկավ երեք շներին ուտի: Գայլը գնաց Ջեկոի մոտ և ասաց.
— Բացիր դուռը, իսկ եթե չբացես ես քեզ կուտեմ:
— Ոչ չեմ բացի դուռը-ասում է Ջեկոն:
Գայլը փչեց Ջեկոի տնակը և Ջեկոն փախավ Խածի տնակը: Ջեկոն ասաց.
— Գայլը գալիս է այտեղ:
— Մի վախեցիր Ջեկը ես նրանից չեմ վախենում-ասում է Խածին:
Գայլը գալիս է Խածի և Ջեկոի մոտ: Գայլը նորից ասաց իր խոսքերը.
-Բացեք դուռը, իսկ եթե չբացեք ես ձեզ կուտեմ:
— Ոչ չենք բացի դուռը-ասում են Խածին ու Ջեկոն:
Գայլը փչեց Խածի տնակը Ջեկոն և Խածին փախան Բոնի տնակը: Ջեկոն ու Խածին ասացին.
— Գայլը գալիս է այտեղ:
— Մի վախեցեք ես նրանի չեմ վախենում-ասում է Բոնին:
Գայլը գալիս է Ջեկոի, Խածի և Բոնի մոտ: Գայլը նորից ասաց իր խոսքերը.
-Բացեք դուռը, իսկ եթե չբացեք ես քեզ կուտեմ:
— Ոչ չենք բացի դուռը-ասում են Բոնին, Խածին և Ջեկոն:
Գայլը փեց տնակը չքանդվեց, Գայլը այնքան փչեց, որ արդեն հոգնեց և գնաց անտառ:
Եվ երեք շները ապրեցին երկար տարիներ:
